De Senegalese muzikant Sahad Sarr heeft tien jaar lang gebouwd aan zijn eigen geluid. Nu laat hij het eindelijk volledig horen op zijn nieuwe album African West.
Maar dit is geen gewoon muziekproject. Dit is een verhaal van verzet, verbeelding en heruitvinding.
Zender zonder grenzen
In een stoffige straat in Dakar, waar de avondzon de muren goud kleurt, zit Sahad Sarr in een kleine studio vol kabels, oude radio’s en instrumenten uit alle windstreken. Terwijl buiten het stadsleven gonst, draait hij aan denkbeeldige knoppen van een radiozender die nog niet bestaat — maar die in zijn hoofd al luid en duidelijk uitzendt.
Hij noemt die zender African West Station.
In zijn muziek vloeien Afrikaanse ritmes samen met Amerikaanse invloeden, funk, jazz en traditionele klanken uit verschillende regio’s. Maar wat hij maakt, is geen kopie van iets dat al bestaat. Het is een herdefinitie.
Sarr gelooft dat jongeren in Afrika zich niet langer moeten aanpassen aan verwachtingen van buitenaf. Te vaak, vindt hij, wacht de wereld op “een typisch Afrikaans geluid” — iets herkenbaars, iets exotisch, iets dat in een hokje past. Maar hij weigert in dat hokje te stappen.
Volgens hem is het tijd voor een onbevangen generatie. Een generatie die globalisering niet ondergaat, maar zelf vormgeeft. Niet een opgelegde versie van de wereld, maar een wereld waarin Afrikaanse artiesten hun eigen markten creëren, hun eigen identiteit bepalen, hun eigen klankkleur verspreiden.
Een denkbeeldige radio uit de jaren zeventig
Sarr stelt zich voor dat hij zich bevindt in een radiostation vlak na de onafhankelijkheid van Senegal, ergens in de jaren zeventig. De studio ruikt naar warm stof en vinylplaten. De microfoon kraakt zachtjes. Buiten waait een wind van verandering door West-Afrika.
De muziek die daar wordt uitgezonden, vertelt verhalen van strijd, hoop en herwonnen waardigheid. Het is muziek die grenzen overstijgt.
Op zijn album klinken echo’s uit Guinea, Mali, Nigeria en Ghana. Het is alsof de radiofrequentie zich uitstrekt over heel West-Afrika en al die stemmen samenbrengt in één gedeelde reis.
Voor Sarr is dit album dan ook meer dan muziek. Het is een dekoloniaal manifest — een oproep om culturele autonomie terug te eisen. Een geluid dat zegt: wij bepalen zelf wie we zijn.
De reis gaat verder
Met zijn band heeft Sahad Sarr inmiddels op podia over de hele wereld gestaan. In april vertegenwoordigt hij zijn land op een internationaal jazzfestival in Duitsland — opnieuw een kans om zijn zelfgemaakte zender verder te laten reiken.
