MAROKKO – In de zomer van 2019, kort voordat de Amerikaanse financier Jeffrey Epstein in New York werd gearresteerd, stond hij op het punt een indrukwekkend paleis in Marrakech over te nemen. Uit later vrijgegeven Amerikaanse justitiedocumenten blijkt dat hij nog één grote financiële transactie in gang zette – een miljoenenbetaling voor een luxueus landgoed in de Marokkaanse Palmeraie.
De aankoop kwam er uiteindelijk nooit.
Een paleis tussen de palmen
Het betreffende landgoed lag in de exclusieve wijk Palmeraie, net buiten het centrum van Marrakech. Deze groene oase, bekend om haar uitgestrekte palmbossen en privévilla’s, geldt al decennia als toevluchtsoord voor internationale zakenmensen, royals en beroemdheden.
Het paleis waar Epstein zijn oog op had laten vallen stond bekend als een architectonisch pronkstuk. Meer dan duizend ambachtslieden zouden betrokken zijn geweest bij de bouw. Traditionele stucdecoraties, handgesneden houtwerk en kleurrijke zellij-mozaïeken gaven het complex de uitstraling van een modern sultansverblijf.
Volgens vrijgegeven documenten was er begin juli 2019 overeenstemming bereikt over de overname van de offshore vennootschap die het vastgoed bezat. Een internationale bankoverschrijving van bijna vijftien miljoen dollar werd voorbereid – één dag voordat Epstein bij aankomst in de Verenigde Staten werd aangehouden.
Enkele dagen later werd de betaling teruggedraaid door zijn financiële vertegenwoordigers.
Langdurige interesse in Marokko
Epsteins belangstelling voor Marokko bleek niet nieuw. Al in de vroege jaren 2000 reisde hij geregeld naar het land. In verklaringen en memoires van betrokkenen wordt melding gemaakt van bezoeken aan Tanger en Marrakech, onder meer in verband met vastgoed en interieurinspiratie.
Ook bewoog hij zich in internationale kringen waar Marokko een vaste ontmoetingsplaats was. In 2002 was hij aanwezig bij het huwelijk van koning Mohammed VI, samen met andere prominente gasten uit de politieke en zakelijke wereld.
Na zijn veroordeling in 2008 en vrijlating in 2010 zou zijn interesse in het verwerven van een woning in Marrakech zelfs zijn toegenomen. Interne correspondentie suggereert dat hij actief op zoek was naar geschikte panden in de stad.
Moeizame onderhandelingen
Het paleis in de Palmeraie stond al jaren op Epsteins radar. Volgens betrokkenen begonnen de onderhandelingen rond 2011. De vraagprijs lag destijds vele miljoenen hoger dan wat hij bereid was te bieden, wat de gesprekken aanvankelijk deed stranden.
In de jaren daarna werd het dossier opnieuw opgepakt. Vertegenwoordigers en tussenpersonen bezochten het landgoed meerdere malen. Uiteindelijk werd duidelijk dat Epstein zelf de beoogde koper was. De gesprekken leidden tot een nieuwe overeenkomst, waarbij gekozen werd voor de aankoop van de aandelen van de buitenlandse vennootschap die eigenaar was van het pand.
Een deel van de vrijgegeven documenten verwijst naar fiscale constructies rond de registratie van het vastgoed. Betrokken partijen ontkennen dat hierbij onregelmatigheden aan de orde waren en stellen dat de voorgestelde structuur binnen de geldende regelgeving viel.
Vluchtplan of toeval?
Omdat Marokko geen uitleveringsverdrag heeft met de Verenigde Staten, werd na de publicatie van de documenten gespeculeerd dat het land mogelijk als toevluchtsoord zou hebben gediend als er nieuwe juridische problemen zouden ontstaan.
Toch bevatten de vrijgegeven stukken geen aanwijzingen dat Epstein het land expliciet als schuilplaats besprak. Volgens een voormalige bekende wijst de timing van de betaling er juist op dat hij geen directe arrestatie verwachtte.
Wat zijn motieven ook waren, de aankoop werd nooit afgerond. Het paleis bleef in andere handen.
Marrakech als magneet voor de internationale elite
Los van deze zaak onderstreept het verhaal vooral de aantrekkingskracht van Marrakech op de internationale bovenlaag. De stad combineert eeuwenoude architectuur, ambachtelijke tradities en een relatief stabiel investeringsklimaat. De Palmeraie geldt daarbij als een van de meest exclusieve residentiële zones van Noord-Afrika.
