Fietsen door het Zuid-Oosten van Guinee-Bissau

0
408
Boé Ché Ché Guinee Bissau
Gaat dit lukken? Ik besluit toch maar de bepakking en fiets in delen over te brengen voor het geval de 'brug' het begeeft en ik met mijn hele hebben en houwen in het water beland.

Vanaf de watervallen bij Salthinho is de logische route naar Gabu om via de geasfalteerde weg richting Bafata the rijden. Ik heb echter mijn zinnen gezet op de offroad route via Boé en Ché Ché. Dit gebied is begin 2018 uitgeroepen tot het Nationale park Dulombi-Boe om de meest westelijke populatie van chimpansees te beschermen. De weg die ik volg loopt net langs de zuidelijke grens van het park, maar gezien er in heel Guinee-Bissau nergens hekken staan om een nationaal park af te schermen is het landschap hier hetzelfde. Het bestaat voornamelijk uit savanne met hier en daar een plukje bomen. Hier beginnen ook de eerste uitlopers van het Fjouta Djalon gebergte en delen van de route zijn dan ook heuvelachtig. 

Boé Ché Ché Guinee-Bissau
In de vroege ochtend is het in de mist nog heerlijk fris.

Op pad in de ochtendmist

Om zeven uur ben ik klaar voor vertrek en na de eerste tien kilometers op het asfalt sla ik een zijweggetje in die me naar Boé moet brengen. Het begin gaat lekker tot ik bij een stuk ondergelopen wegdek sta. De rivier kabbelt hier over de weg en ik kan niet goed zien hoe diep het is. Na even rondgekeken te hebben zie ik een voetpaadje dat via een bamboe bruggetje over het water loopt en ik besluit om die dan maar te gebruiken. Het bruggetje is echter niet heel stevig dus ik haal alle bagage van de fiets en breng alles in drie ritjes naar de overkant.

Boé Ché Ché Guinee-Bissau
De rivier kabbelt over de weg en vrouwen gebruiken de plek om de afwas te doen.

Boé Ché Ché Guinee-Bissau

De weg die volgt loopt door stukken bos met af en toe wat huisjes ertussen. Regelmatig vliegen er grote zwermen vogeltjes op als ik passeer en die worden afgewisseld met kleine hertjes en grondeekhoorntjes. De ochtendmist geeft alles een bijzonder sfeertje mee en ik beleef zo een lekker ochtend fietsen.

Boé Ché Ché Guinee-Bissau

Donnez moi gasoline s’il vous plaît

Rond een uur of elf komt de zon door de wolken heen en wordt het meteen een stuk warmer. Ook de weg wordt spontaan een stuk slechter en ik hobbel over de stenen en tussen de kuilen door. Ik kom aan bij een nieuw stuk ondergelopen weg, maar deze keer is er geen weggetje of bruggetje dat er omheen leidt.

Terwijl ik de beste route verken komt en een motor met een militair langs die meteen om benzine vraagt. Een aparte vraag aan een fietser dus ik leg hem dan ook maar uit dat ik geen verborgen brandstoftank in mijn frame heb zitten. Teleurgesteld vraagt hij dan maar om geld waarna ik me van de domme houdt. Me wel goed bewust van het grote geweer over zijn schouder en het feit dat er geen andere mensen in de buurt zijn.

Na een paar keer om geld vragen waarop ik hem steevast glimlachend bedank geeft hij het op en mag ik gaan. Ik maak me meteen uit de voeten. Neem niet de tijd om de bagage van de fiets te halen, maar plens met mijn hele hebben en houwen door het water. Gelukkig blijkt het niet erg diep te zijn en hou ik de spullen droog.

Boé Ché Ché Guinee Bissau
Begin van de route staan er nog regelmatig huisjes langs de weg.

Een paar minuten later hoor ik achter me weer een motor en even ben ik bang dat de militair toch heeft bedacht dat hij zo’n makkelijke prooi niet kan laten lopen, maar het blijken twee mannen uit Guinee te zijn die vrolijk zwaaiend voorbij zoeven.

Boé Ché Ché Guinee Bissau
Welke kant op?

Links of rechts?

De weg op dit deel van de route bestaat uit niet veel meer dan een paar vertakkende sporen die vaak later weer bij elkaar komen. Het maakt het navigeren soms lastig en ik moet oppassen dat ik niet per ongeluk zonder geldig visum in buurland Guinee beland. 

Boé Ché Ché Guinee Bissau

Boé Ché Ché Guinee Bissau
Begin van de middag kom ik langs een kleine markt. Tijd voor Lunch! De weg naar rechts gaat naar de grens met Guinee.

Rond het middaguur kom ik aan bij een kleine markt waar ik stop om de watervoorraad aan te vullen en ik prompt een rijstmaaltijd en handenvol fruit krijg aangeboden. Ik blijf er twee uurtjes zitten in één van de verkoopstalletjes en wacht zo de ergste hitte van de dag af terwijl er om me heen van alles te zien is.

Boé Ché Ché Guinee Bissau Boé Ché Ché Guinee Bissau

Kinderen vluchten weg tussen de bomen

Rond drie uur ga ik toch weer verder. Het is warm, heel warm. Ver in de dertig graden en dat ik heuvel op en af moet en regelmatig gedwongen wordt de fiets te duwen vanwege de slechte weg helpt ook niet mee.

Ik zweet liters en moet bij elk huisje aankloppen om om extra water te vragen. Dit leidt soms tot verschrikte reacties van meestal kinderen die jammerend wegvluchten. Blijkbaar komen hier niet zo heel veel toeristen. Nadat ik dan de rest van de familie de hand heb geschud kan ik met volle flessen weer verder op pad.

Boé Ché Ché Guinee Bissau

Tseetsee territorium

Op het moment dat de zon begint te zakken ga ik op zoek naar een plekje om de tent op te zetten en blijk ik net een gebied met Tseetseevliegen te zijn ingereden. Ik probeer ze zo goed als het kan van me af te slaan maar kan niet voorkomen dat ik een aantal keer pijnlijk gestoken wordt. Ik wil nog een stuk door fietsen maar de zon zakt steeds sneller en ik heb geen andere keus dan om hier de tent op te zetten. Dat lukt uiteindelijk al springend en wapperend met een handdoek.

Ik duik daarna snel de tent in die op de nog warme zandgrond staand vanbinnen aardig op een sauna begint te lijken. Alles is beter dan buiten blijven en lek gestoken te worden dus ik trek maar een blikje sardientjes open die ik met een stuk brood naar binnen werk. Het moet maar voldoen als avondmaaltijd. De tent ga ik niet meer uit, zelfs niet om te koken…

kamperen in Guinee-Bissau
Mijn schuilplek in het land van de Tseetseevliegen.

Mieren en termieten

Rond vijf uur ’s ochtends wordt ik wakker van wat geluiden rond de tent het lijkt alsof er iemand met een plastic zak aan het friemelen is. Ik kan de oorsprong echter niet ontdekken en besluit tot een sanitaire stop. Buiten de tent kruipen tientallen mieren mijn benen op en ik duik snel de tent weer in. Een slecht idee want nu zit ik opgescheept met een zooi mieren in de tent. Ik begin dan ook meteen met het pletten van alle mieren die ik zie. Na vijf minuten lijk ik het overgrote deel kwijt te zijn. Een blik op het gaas van de tent verteld me echter dat er buiten nog veel meer over de tent kruipen.. Gezien die niet binnen kunnen komen besluit ik maar weer naar dromenland te vertrekken. 

Vroeg in de ochtend pak ik alles in met de tent strak dichtgeritst. Ik spring daarna optimistisch de tent uit om mijn spullen op de fiets te laden. Dat lukt prima buiten het feit dat ik meteen weer wordt aangevallen door de tsee tsee vliegen. De lege tent versleep ik naar een mieren vrije zone, pak hem daar in en maak me vervolgens snel uit de voeten.

Ché Ché Boé Guinee-Bissau
Eindelijk een aanwijzing, maar is Gabu links of rechtsaf?
Ché Ché Boé Guinee-Bissau
Kunstwerk gemaakt door termieten.
Ché Ché Boé Guinee-Bissau
Eindelijk weer een teken van leven, hopelijk is er iemand thuis om water te scoren.

Twee dagen later als ik de tent weer wil opzetten blijkt het grondzeil vol kleine gaatjes te zitten. De mieren die ik ’s nachts op het gaas gezien had bleken termieten geweest te zijn. En het geluid van het gefriemel aan een plastic zak was het geluid van de diertjes die aan mijn tent zaten te knagen… Dat houdt in dat mijn tent niet langer waterdicht is. Niet erg handig gezien ik onderweg ben naar Sierra Leone waar nou net het regenseizoen voor de deur staat.

Veilige doorgang voor 500 CFA

De 15 kilometer naar Ché Ché vallen me zwaar. Zonder een goed ontbijt (het brood heb ik de avond ervoor opgegeten), de continue aanvallen van Tseetseevliegen en de slechte weg waarbij ik regelmatig de fiets moet duwen over de rotsen maken de voortgang traag.

Eenmaal aangekomen bij het checkpoint in Ché Ché heb ik dan ook de puf niet meer om in discussie te gaan met de militairen. Ik geef ze 500 CFA (€0,80) zodat ze sigaretten kunnen kopen en ik meteen door kan naar de waterpomp. Het is de eerste en laatste keer dat ik deze tocht toegeef aan omkoping.

Gelukkig is de weg vanaf hier een stuk beter. Na de oversteek kan ik bij een winkeltje een paar pakken koekjes kopen en is het nog maar een paar uurtjes fietsen naar Gabu.

Ché Ché Boé Guinee-Bissau

Ché Ché Boé Guinee-Bissau
Hassan vaart me voor een kleine vergoeding in zijn motorboot naar de overkant van e rivier.

Weer een hoogtepunt van Guinee-Bissau

Fietsen in dit deel van Guinee-Bissau is een uitdaging. Dorpjes liggen ver uit elkaar en de weg vertakt regelmatig in verschillende richtingen. Aanwijzingen zijn er zelden waardoor het gokken wordt of je de juiste kiest. Vaak komen de verschillende vertakkingen uiteindelijk weer bij elkaar. Het kan ook zo zijn dat je er na een paar kilometer achter komt dat je je wel erg uit de geplande richting begeeft en een stukje terug moet om een ander pad te kiezen. Het landschap is echter alle extra moeite waard. Zorg dat je genoeg water meeneemt en je staat aan het begin van één van de mooiste routes in Guinee-Bissau. 

Pech Gabu Guinee Bissau
Mijn fietsendrager overleeft het gehobbel op de weg tussen Boé en Ché Ché niet. Gelukkig kan het gerepareerd worden in Gabu.

(Foto’s Maarten van de Biezen)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.